I Am a Greek European Worldwidel Man-Now!- www.artpoeticacouvelis.blogspot.com

I Am a Greek European Worldwide Man-Now!-

www.artpoeticacouvelis.blogspot.com

Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Muddy Waters,bluesman,Αpologie- ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-Muddy Waters,bluesman,Αpologie-
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}
.
.

Muddy Waters,bluesman-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Muddy Waters,bluesman,Αpologie-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Theres no way in the world I can feel the same blues the way I used to. When I play
 in Chicago, Im playing up-to-date, not the blues I was born with. People should hear
the pure blues - the blues we used to have when we had no money.
I stone got crazy when I saw somebody run down them strings with a bottleneck.
My eyes lit up like a Christmas tree and I said that I had to learn.
Saturday night is your big night. Everybody used to fry up fish and have one hell
of a time. Find me playing till sunrise for 50 cents and a sandwich. And be glad of
it. And they really liked the low-down blues.
That Mississippi sound, that Delta sound is in them old records. You can hear it all
the way through.
I been in the blues all my life. I'm still delivering 'cause I got a long memory
I got up one Christmas morning and we didn't have nothing to eat. We didn't have an
apple, we didn't have an orange, we didn't have a cake, we didn't have nothing.
I rambled all the time. I was just like that, like a rollin' stone.
Man, you don't know how I felt that afternoon when I heard that voice and it was my
own voice.
Oh, I started out young. They handed me a cotton sack when I was about 8 years old.
Give me a little small one, tell me to fill it up. I never did like the farm but I was out
there with my grandmother, didn't want to get away from around her too far.
I went to school, but they didn't give you too much schooling because just as soon
as you was big enough, you get to working in the fields. I guess I was a big boy for
my age.
Our little house was way back in the country. We had one house close to us, and hell
the next one would've been a mile. If you got sick, you could holler and wouldn't
nobody hear you.
I was messing around with the harmonica... but I was 13 before I got a real good note
out of it.
I was always singing the way I felt, and maybe I didn't exactly know it, but I just didn't like
the way things were down there-in Mississippi.
Robert Johnson? No, I didn't know him, personally.
Of course that was my idol, Son House. I think he did a lot for the Mississippi slide down there.
My blues are so simple, but so few people can play it right

στο Σικαγο παιζω τα συγχρονα,οχι τα  blueς με τα οποια γεννηθηκα,στους ανθρωπους
αρεσει ν΄ακουνε τα γνησια blues,εκεινα που παιζαμε οταν δεν ειχαμε λεφτα,τρελλαθηκα
οταν ειδα καποιον να χτυπα τις χορδες με τον σπασμενο λαιμο ενος μπουκαλιου,τα ματια
μου φωτιστηκαν σαν χριστουγεννιατικο δεντρο κι ηθελα οπωσδηποτε να μαθω να παιζω
ετσι,τοτε παιζαμε ολη τη νυχτα μεχρι το ξημερωμα για 50 σεντς κι ενα σαντουιτς,μ'αρεσε
να παιζω,τον ηχο του Δελτα του Μισσισσιππι ακομα τον εχω ζωντανο στ'αυτια μου,απο
τοτε που θυμαμαι ολη μου η ζωη blues,στη μνημη μου εχω τα blues,καποια χριστουγεννα
δεν ειχαμε τιποτα να φαμε,ουτ'ενα μηλο,ουτ'ενα πορτοκαλι,ουτ'ενα γλυκο,τιποτα,
συνεχεια  περιπλανιομουν,ημουνα σαν μια πετρα που κυλαει,δεν μπορεις να φανταστεις
τι αισθανθηκα εκεινη τη μερα,εκεινο το απογευμα που ακουσα εκεινη τη φωνη κι εκεινη η
φωνη ηταν η δικη μου φωνη,ημουνα οχτω χρονων οταν μου'δωσαν  ενα μεγαλο σακι να το
γεμισω βαμβακι,δεν μ'αρεσε η ζωη στις φυτειες,αλλα δεν ηθελα να παρατησω τη γιαγια
μου,Della Jones,και να φυγω μακρυα,μ'αρεσε το σχολειο,αλλα δεν πηγα πολυ,γιατι οταν
μεγαλωνες επρεπε να δουλεψεις στα χωραφια,κι εγω,νομιζω,ημουνα μεγαλος για την
ηλικια μου,το σπιτι μας ηταν μικρο κι ηταν απομακρυσμενο στην εξοχη,αλλα σπιτια δεν
ηταν κοντα,το πιο κοντινο θα ηταν ενα μιλι αποσταση, αν αρρωστενες και φωναζες
κανενας δεν θα σ'ακουγε,πασχιζα με μια φυσαρμονικα να μαθω,αλλα μετα τα 13 κατα-
φερα να βγαλω μια σωστη νοτα απ'αυτη,παντα τραγουδαω με τον τροπο που εγω αισθα-
νομαι,κι αυτο,ισως,δεν το ξερω ακριβως,τον Robert Johnson δεν τον γνωρισα προσωπικα,
το ειδωλο μου ηταν ο Son House,εγω,νομιζω,πως προσφερε πολλα,τα blues μου ειναι
απλα,αλλα πολλοι λιγοι μπορουν να τα παιξουν σωστα
.
.
Muddy Waters - Blow Wind Blow
Muddy Waters plays Blow Wind Blow. This was probably live in 1976 in Dortmund,
Germany.
The band consists of Muddy Waters on vocal/guitar, Bob Margolin on Guitar, Willie "Big
Eyes" Smith on drums, Jerry Portnoy on Harmonica and Luther "guitar" Johnson on guitar.
https://youtu.be/Eu3CbGyKgiA


.
.
Muddy Waters - Mannish Boy (1978)
http://dai.ly/x4ujp0

.
.
Muddy Waters - Long Distance Call 1968 (live)
https://youtu.be/Kl1RZVGrkhc


.
.

Δευτέρα, 15 Ιανουαρίου 2018

GREEK POETRY -ΕΓΩ Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΟΥΡΗΣ- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

.
.
GREEK POETRY
-ΕΓΩ Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΟΥΡΗΣ-
POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης
.
.

Γεωργιος Σουρης,1853-1919,σατιρικος ποιητης-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΕΓΩ Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΟΥΡΗΣ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

https://el.wikisource.org/wiki/%CE%A3%CF%85%CE%B3%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AD%CE%B1%CF%82:%CE%93%CE%B5%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%A3%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%AE%CF%82#%CE%91%CF%80%CF%8C_%CF%84%CE%B7%CE%BD_%CE%B5%CF%86%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%B4%CE%B1_%C2%AB%CE%A1%CF%89%CE%BC%CE%B7%CF%8C%CF%82%C2%BB

Ο Έλλην δύο δίκαια ασκεί φιλελευθέρως:
Ουρείν τε και συνέρχεσθαι,εις όποιο θέλει μέρος
[Γεωργιιος Σουρης]

ΕΓΩ Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΟΥΡΗΣ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

εγω ο Γεωργιος Σουρης εκ Συρου ευπορων ντιστεγκεδων σπορος
οπ'ηθελε ο μπαμπας παπα κι ευρεθην εις Ρουσιαν δυο μηνους
ψωμοπωλης εν Αθηναις δε Πανεπιστιμιω απερριφθην εις την μετρικην
μετα πολλων επαινων υπο  αρχοντος καθηγητου Σιμτελου
μου κακοφανει και τοτες κακοφορμισα εις  καυστικην δημοσιογραφιαν
ως γνησιος Ρωμηος εγραφον αμπελοφιλοσοφιας
μ'υπερετας πιστους τον Φασουλην και Περικλετον
ολους,αρχοντους,βασιλεις,εσφαζον κι εμαχαιρωνα εις τα γραπτα,
τι Τρικουπηδες τι Δελιγιαννηδες τι πολιτικους τι πατριδοφορους
στον καφενε με τον βαρυν γλυκυν αχνιζον ερριχνα κυβερνησεις
κι ανεβαζα Πρωθυπουργους καθως μου κανει κεφι  κι αλλα
πολλα διαφορα σουρτα φερτα τα φερνα και φλυαρουσα
κι ισως το Νομπελ το 8 να τσεπωνα αν ως ρηχον στιχοπλοκον
οι μαλλιαροι Ψυχαρηδες δεν με κατηγορουσαν,αναθεμα τους,
ποιητην ατεχνεστατον αναξιον και παντελως προχειρολογον
.
.

Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018

GREEK POETRY -Causarum Cognitio- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

.
.
GREEK POETRY
-Causarum Cognitio-
POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης
.
.


Causarum Cognitio-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

Causarum Cognitio
ο στρατηγος Λαχης κατηγορηθηκε απο τον Κλεωνα το 426 π.Χ κι ανακληθηκε
στην Αθηνα απο την Σικελια να δικαστει
Πλατων Λάχης Περι Ανδρειας α) Περίοδος της νεότητας (399-387 π.Χ.) [197c]-[197d]
οὐδὲν ἐρῶ πρὸς ταῦτα, ἔχων εἰπεῖν, ἵνα μή με φῇς ὡς ἀληθῶς Αἰξωνέα εἶναι.
Ζήνων ὁ Κιτιεύς [334 π.Χ - 262 π.Χ]
Δύο ὦτα ἔχομεν, στόμα δὲ ἕν, ἵνα πλείονα μὲν ἀκούωμεν, ἥττονα δὲ λέγωμεν
Επίκουρος [341 π.Χ – 270 π.Χ]
οι καταστηματικές και οι κατά κίνησιν ηδονές
Οὐκ ἔστιν ἡδέως ζῆν ἄνευ τοῦ φρονίμως καὶ καλῶς καὶ δικαίως οὐδὲ φρονίμως
καὶ καλῶς καὶ δικαίως ἄνευ τοῦ ἡδέως· ὅτῳ δὲ τοῦτο μὴ ὑπάρχει͵ οὐκ ἔστι τοῦτον
ἡδέως ζῆν
ο Marcus Tullius Cicero το 81 π.Χ εκφωνησε τον πρωτο του δικανικο λογο ιδιωτικου
δικαιου  Pro Quinctio επι δικτατοριας του Lucius Cornelius Sulla
quae res in civitate duae plurimum possunt, eae contra nos ambae faciunt in hoc
tempore, summa gratia et eloquentia; quarum alteram, C. Aquili, vereor, alteram
metuo. eloquentia Q. Hortensi ne me in dicendo impediat, non nihil commoveor,
gratia Sex. Naevi ne P. Quinctio noceat, id vero non mediocriter pertimesco.
οι συνομωτες του Lucius Sergius Catilina  προεγραψαν στις 7 Νοεμβριου του 63 π.Χ
ο Κικερων να δολοφονηθει στο σπιτι του
Marcus Tullius Cicero IN CATILINAM ORATION I pro senatu habitae
O tempora, o mores!
1 στους 7 ανθρωπους στη γη ειναι μεταναστης
Ελλαδα:πανω απο 577.000 μεταναστες με χαρτια απο 150 διαφορετικες χωρες
13/01/2018 13:22
Κεφαλονιά: Σκάφος με 29 πρόσφυγες προσάραξε σε παραλία του νησιού εν μέσω καταιγίδας
αναμεσα τους δεκαδες παιδια
Causarum Cognitio
.
.

Σάββατο, 13 Ιανουαρίου 2018

GREEK POETRY -ΧΡΕΙΑ ΠΡΩΤΑΓΟΡΑ ΕΧΩΜΕΝ- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

.
.
GREEK POETRY
-ΧΡΕΙΑ  ΠΡΩΤΑΓΟΡΑ  ΕΧΩΜΕΝ-
POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης
.
.

Raphael-The School of Athens,1510-1511

ΧΡΕΙΑ  ΠΡΩΤΑΓΟΡΑ  ΕΧΩΜΕΝ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

οτι πιστευει καποιος αυτο ειναι κι αληθεια
ο Πυθοδωρος πιστευει πως ο Πρωταγορας ειναι αθεος
αρα αυτο που πιστευει ο Πυθοδωρος ειναι αληθεια
κατα συνεπεια πρεπει να παρθουν εγκαιρως μετρα εναντιον του
ολα τα συγραμματα του να καουν δημοσιως στην Αγορα
και ν'απαγορευτουν οι διαλεξεις του,αναλυσεις ποιηματων
αναζητησεις ορθων λεξεων,και ρητορικες και σοφιστειες
και βεβαια εξονυχιστικη ερευνα των χρηματων του ανθρωπου
αλλωστε,γνωστον τοις πασι,αμοιβονταν με υψηλοτα διδακτρα
και τι αλλον,ηλιου φαεινοτερον,απο την φιλιαν του μ'αυτον τον Σωκρατη
και τον μαθητη του Πλατωνα,συγγραφεα του διαλογου Πρωταγορας
πολυ διαφημιση γινεται αυτου του Αβδηριτη στη Δημοκρατια μας
και να μην ξεγελιεται ο Ολυμπιος Περικλης με την αποικια τους Θουριους
και τους νομους του στην Κατω Ιταλια,αυτος διδασκει πως καθε τι,
ειναι δυνατον,να το υπερασπιζεις και να το απορριπτεις με την καταλληλο
λεκτικη μεθοδο,αγνωστικισμο και σχετικισμο να τι διδασκει,
λιαν επικινδυνος,εδω δεν εχει θεση,ας παει στην Σικελια,εκει,γνωστον,
νεωτεριζουν και δεν τους νοιαζει ν'αβδηρισουν  μ'αυτον τον Πρωταγορα,
βεβαια,τωρα,αν για καποιον η γνωμη του Πυθοδωρου ειναι αληθης
για καποιον αλλον ειναι ψευδης,και τοτε ισχυει η ρηση του φιλοσοφου:
Αλήθεια ή Καταβάλλοντες κι επιπλεον τουτο:Πάντων χρημάτων μέτρον
εστίν άνθρωπος, των μεν όντων ως έατιν, των δε μη όντων ως ουκ έατιν
και στη Δημοκρατια,απαραιτητα,εχωμεν χρεια αγωνιστων του λογου
Πρωταγορες ακομα κι αν τον ήττω λόγον κρείτω ποιείν κι οχι Πυθοδωρους
φανατικους κι αυτη η διαλεκτικη πλεον ωφελει τις πραξεις της πολιτειας:
οὐ πάνυ μοι δοκεῖ, ἔφη, ὦ Σώκρατες, οὕτως ἁπλοῦν
[331c] εἶναι,ὥστε συγχωρῆσαι τήν τε δικαιοσύνην ὅσιον εἶναι καὶ τὴν ὁσιότητα δίκαιον,
ἀλλά  τί μοι δοκεῖ ἐν αὐτῷ διάφορον εἶναι. ἀλλὰ τί τοῦτο διαφέρει; ἔφη: εἰ γὰρ βούλει,
ἔστω ἡμῖν καὶ δικαιοσύνη ὅσιον καὶ ὁσιότης δίκαιον.
μή μοι, ἦν δ᾽ ἐγώ: οὐδὲν γὰρ δέομαι τὸ εἰ βούλει τοῦτο καὶ εἴ σοι δοκεῖ ἐλέγχεσθαι,
ἀλλ᾽ ἐμέ τε καὶ σέ: τὸ δ᾽ ἐμέ τε καὶ σέ τοῦτο λέγω, οἰόμενος οὕτω τὸν λόγον βέλτιστ᾽
[331d] ἂν ἐλέγχεσθαι, εἴ τις τὸ εἴ ἀφέλοι αὐτοῦ.
.
.

Παρασκευή, 12 Ιανουαρίου 2018

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Η ΥΠΕΡΟΧΗ ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΕΠΙΜΟΝΗ ΤΟΥ LUDWIG VAN BEETHOVEN ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ:Ludwig van Beethoven, Opera Fidelio [1805] AUFZUG I-FINALE-AUFTRITT IX: Chor der Gefangenen-O welche Lust in freier Luft [μεταφραση translation c.n.couvelis χ.ν.κουβελης] ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-Η ΥΠΕΡΟΧΗ ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΕΠΙΜΟΝΗ ΤΟΥ LUDWIG VAN BEETHOVEN ΣΤΗΝ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ:Ludwig van Beethoven,  Opera Fidelio [1805]
AUFZUG I-FINALE-AUFTRITT IX: Chor der Gefangenen-O welche Lust in freier Luft
[μεταφραση translation c.n.couvelis χ.ν.κουβελης]
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}
.
.

Ludwig van Beethoven,  Opera Fidelio [1805]



σκιτσα κρατουμενων στην Opera Fidelio του Ludwig van Beethoven, -c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

Η ΥΠΕΡΟΧΗ ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΕΠΙΜΟΝΗ ΤΟΥ LUDWIG VAN BEETHOVEN ΣΤΗΝ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ:Ludwig van Beethoven,  Opera Fidelio [1805]
AUFZUG I-FINALE-AUFTRITT IX: Chor der Gefangenen-O welche Lust in freier Luft
[μεταφραση translation c.n.couvelis χ.ν.κουβελης]

η Leonore η πιστη συζυγος του πολιτικου κρατουμενου Florestan μεταμφιεσμενη
σε νεαρο,με το ονομα Fidelio,το ψαχνει στην φυλακη οπου ο εχθρος του Pizzaro
τον εχει κλεισει κι ετοιμαζει να τον σκοτωσει,
ο Fidelio[Leonore] καταφερνει για λιγο να βγουν  οι κρατουμενοι απο τα σκοτεινα
μπουντρουμια που'ναι κλεισμενοι εξω στον καθαρο αερα

Chor der Gefangenen-O welche Lust in freier Luft
[μεταφραση translation c.n.couvelis χ.ν.κουβελης]

O welche Lust in freier Luft
Den Athem einzuheben!
Nur hier, nur hier ist Leben.
Der Kerker eine Gruft.
Ein Gefangener.
Wir wollen mit Vertrauen
Auf Gottes Hülfe bauen;
Die Hoffnung flustert sanft mir zu
Wir werden frei, werd finden Ruh?
Alle.
O Himmel! Rettung! welch ein Glück.
O Freiheit, kehrest du zurück!
[Hier erschient ein Offizier auf dem Wall und entfernt sich wieder]
Einer.
Sprecht leise,—haltet Euch zurück—
Wir sind belauscht mit Ohr und Blick
Alle.
Sprecht leise, haltet Euch zurück—
Wir sind belauscht mit Ohr und Blick.
O Welche Lust, in freier Luft
Den Athem einzuheben,
Nur hier, nur hier ist Leben,
Der Kerker eine Gruft.
.
.
ΠΡΑΞΗ I-ΦΙΝΑΛΕ-ΣΚΗΝΗ IX:Χορος-κρατουμενων
[μεταφραση translation c.n.couvelis χ.ν.κουβελης]

Ω!τι χαρα στον ελευθερο αερα
ν'αναπνεεις!
Μοναχα'δω,μοναχα'δω ειναι ζωη
Το μπουντρουμι ενας ταφος

ΕΝΑΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΣ
Πρεπει μ'εμπιστοσυνη στου θεου
τη βοηθεια να βασισθουμε
Η ελπιδα απαλα μου ψιθυριζει
 θ'απελευθερωθουμε,ησυχια θα βρουμε
ΟΛΟΙ
Ω Ουρανε!Σωτηρια!Τι Ευτυχια
Ω Ελευθερια,επιστρεφεις!
[εδω εμφανιζεται ενας αξιωματικος πανω στο τοιχος και παλι απομακρυνεται]

ΕΝΑΣ
Σιγα μιλατε,σιωπηστε,
μας παρακολουθουν μ'αυτια και ματια

ΟΛΟΙ
Σιγα μιλατε,σιωπηστε,
μας παρακολουθουν μ'αυτια και ματια
Ω!τι χαρα στον ελευθερο αερα
ν'αναπνεεις!
Μοναχα'δω,μοναχα'δω ειναι ζωη
Το μπουντρουμι ενας ταφος
.
.
Fidelio, Act 1.7 - "O welche Lust
https://youtu.be/kdB0roPqg7Q


.
.
Ludwig van Beethoven
Finale. O welche Lust! In freier Luft!.Fidelio
https://youtu.be/n677oiq-03g


.
.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -ΤΟ ΤΕΛΕΙΟ ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ- ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-ΤΟ ΤΕΛΕΙΟ ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ-
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}
.
.

ΤΟ ΤΕΛΕΙΟ ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ηρθε να κανονισουν για το πορτραιτο,καθε μερα στις 4 το απογευμα,της ειπε,και πως
μεχρι να το τελειωσει δεν θα το εβλεπε, θα ποζαρε οσο η χρονικη διαρκεια μιας οπερας
που καθε φορα θα διαλεγε και θ'ακουγαν τη μουσικη της,εκεινη συμφωνησε,
την επομενη μερα αρχισαν
Ludwig van Beethoven - Fidelio- Leonore, oder Der Triumph der ehelichen Liebe;: Leonore,
or The Triumph of Marital Love)Op. 72,1805
Vincenzo Bellini- Norma. opera in two acts,1831
Georges Bizet-Carmen,opera in four acts,1875
Dmitri Shostakovich,Lady Macbeth of the Mtsensk , opera in four acts and nine scenes,
Opus 29,1934
Gaetano Donizetti-Lucia di Lammermoor, opera in three acts,1835
Wolfgang Amadeus Mozart-The Marriage of Figaro-Le nozze di Figaro, K. 492, opera buffa
 (comic opera) in four acts .1786
Giacomo Puccini-Turandot ,opera in three acts,1926
Richard Strauss -Arabella, Op. 79, opera in three acts,1933
Giuseppe Verdi -Aida ,opera in four acts,1871
Richard Wagner-Tristan und Isolde,opera in three acts,1857 - 1859
η εργασια του πορτραιτου χωρισθηκε σε δυο μερη,
στο πρωτο μερος δημιουργησε το πορτραιτο της
και στο δευτερο μερος το εσβησε
οταν τελειωσε της ειπε οτι τωρα μπορουσε να το δει,
εκεινη δεν ειδε τιποτα παρα ενα κενο
κι εκεινος της ειπε:'ζωγραφισα την ιστορια που εζησα μαζι σας'
.
.

Τετάρτη, 10 Ιανουαρίου 2018

GREEK POETRY -ΑΚΟΡΝΤΕΟΝ ΧΡΟΝΟΥ ΙΙ- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

.
.
GREEK POETRY
-ΑΚΟΡΝΤΕΟΝ ΧΡΟΝΟΥ ΙΙ-
POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης
.
.

Continuous Geometrical Praxis-2μ χ 3μ-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

ΑΚΟΡΝΤΕΟΝ ΧΡΟΝΟΥ  ΙΙ-χ.ν.κουβελης

η Ελενη  σ'ἀργυρέᾱν ἀσάμινθον λουζεται
οι Μυκηνες σε τουριστικη περιοδο,ο ανεμος στη συκια
η λοετροχοός Βερ(ε)νικα δινει το χέρνιβον,η τοιχογραφια
ενα Φρυγας φωτογραφιζει,το ἄργιλλον χερι,η γη τρεμει στο φως
η  Ἑλλάδα και το μέσον Ἄργος,ενα αλογο (h₁éḱ-wo-s > ἵππος, Lat. equus )
'τ'αλογο,Ορεστη'η Κλυταιμνηστρα,10:18 πμ,στη κογχη τοξου
σχημα καραβιου μετεωρο το φεγγαρι ακορντεον νοητο
και αορατο στη μνημη αρχαια εικονα ,γραφει,
δεν υπαρχουν ιδεες ανοιξης,θαλασσα και ουρανος περιττη ωραιοτητα ,
πουλια καμπυλα στο φως λεξεων η ορμη σωμα  χρονου
ὠκέες ἵπποι ανεμοι Κυκλαδες Ροδος Ζακυνθος Κεφαλονια οι Αχαιοι π. 1375
Σμυρνη Νεα Σμυρνη οι Ιωνες 1922
α]π.1600-1100 Μυκηναικη εποχη
β]π. 750-479 Αρχαικη εποχη
γ]π. 479-323 Κλασσικη εποχη
δ]π. 323 - 30 π.Χ  Ελληνιστικη εποχη
ενα δωρικο πέρυτι και το πορφυρίον αιδοιον της Λυσιστρατης,card postal 1947
ΕΛΛΑΣ - GRECE. Επιστολικόν Δελτάριον. Παγκόσμιος Ταχυδρομικός Σύνδεσμος
στον ηλιο πηλινος συλλαβιζει στην Γραμμικη Β': qou-ko-ro  βου-κό-λος
πῠρρός  Ιφιγενεια,ευλυγιστη ελαφινα σ'ενα manuscript του Cicero
'Karthāgō Karthāgō qart-ḥadašt New York New York City Sweet!'
εμεις,οι Ελληνες,προφεραμε στα Λυστρα της Μικρας Ασιας  ὕσ(σ)ωπος
νοτια του Ικονιου,χωριο Hatunsaray
Ύσσωπος ο φαρμακευτικός (Hyssopus officinalis)ή κοινώς ο ύσσωπος (hyssop),
βοτανώδες φυτό,θαμνος,του γένους Hyssopus,
συνειθιζαμε τις Κυριακες να κατεβαινουμε στη θαλασσα
εκει μετρουσαμε,ως αργα τ'απογευμα,τ'αμφικοιλα νερα γλωττης
ζηλευαμε τα τυμπανα των τζιτζικιων
τη νυχτα,σελανα  ματηρ. (πῖνε καὶ) χαῖρε Σαπφω θέᾱι σ᾽ ἰκέλᾱν
Ἄργος ἄειδε, θεα , πολυδίψιον, ἔνθεν ἄνακτες
στο επος Θηβαΐς ο Ετεοκλης κι ο Πολυνεικης
στο ξερο Αργος χειμωνας του 43,φθινοπωρο του 49,Μοναχο του 63
καί κεν ἐλέγχιστος πολυδίψιον Ἄργος ἱκοίμην
αγνωριστος τα μαλλια και τα γενια ακοφτα το βλεμμα αγριο
μπηκε στην αδεια Λαρισσα νυχτα,'πως ηρθες ως εδω;'ρωτησαν
δεν απαντησε,ζητησε νερο να πιει κι ενα μερος να κοιμηθει
'εχω αιωνες Ιστοριας να κοιμηθω'ειπε,τ'ονομα Κανεις
πολύπλαγκτος εσυ ενας Δαναος  απο το Κιβερι του Νομου Αργολιδας
τη νυχτα ενας λυκος επιτεθηκε σ'εναν ταυρο και τον κατασπαραξε
ΟΙ ΓΑΜΟΙ ΤΗΣ ΥΠΕΡΜΝΗΣΤΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΥΓΚΕΑ,ΕΞΩΦΥΛΛΟ,ΦΩΤΟ,ΡΕΠΟΡΤΑΖ,
στην κοσμικη στηλη life style περιοδικου
σ'ενα Βοιωτικο χωριο ζουσαμε και
Μογέᾱ δίδο̄τι τᾶι γυναι|κὶ δο̃ρον Εὐχάρῑ |
τΕ̄ὐτρε̄τιφάντο̄ κό|τυλον ὄ̄ς χ᾽ ἅδᾱν πίε̄
α!Η Ευχαρις! σωμα πουλιου μετεωρο ορατο κι αορατο
.
.

Τρίτη, 9 Ιανουαρίου 2018

Philipp Sollers The Point Fix Ecriture-painting c.n.couvelis χ.ν.κουβελης- music Georges Aperghis Recitation Nr 9

.
.





Philipp Sollers-ecrivain-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Philipp Sollers The Point Fix Ecriture-painting c.n.couvelis χ.ν.κουβελης-
music Georges Aperghis Recitation Nr 9
https://youtu.be/TTv8ixGm7Ag


.
.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΤΩΝ ΡΑΝΤΕΒΟΥ- ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΤΩΝ ΡΑΝΤΕΒΟΥ-
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}
.
.

Great Red For You-3μ χ 4.5 μ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΤΩΝ ΡΑΝΤΕΒΟΥ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

μιλας.δεν μιλας.εγω ακουω.αληθεια;η μουσικη.τα ντοκουμεντα.η ποιηση.
10:15.ομαδικη αναμνηστικη φωτογραφια.εκδρομη.ενα παλιο μονοτοξοτο πετρι-
νο γεφυρι στο φοντο.εσυ φουλαρι στο λαιμο.ο ανεμος σταματημενος.στα μαλλια.
η κινηση.σιωπη.η πορτα ανοιξε.εσωτερικο.εβγαλε το αριστερο παπουτσι.γλυστρισε
το μεταξι.αποκαλυψη λευκου.το χερι.τολμηρο.ατιθασο επιμονο.'μη'.φωνη.επειτα.
ψιθυρος.παρατηρηση φιλοσοφικη.αντιστροφη.τα δαχτυλα του δεξιου χεριου.βαμενα.
αντιχειρας δειχτης μικρο.κοκκινα.μεσος παραμεσος.μπλε.η γυναικα γελαει.ο αντρας.
την πλησιαζει.ενστικτο σωμα σκεψη.'η θεατρικη του οργανωση'ειπε.η αρμονικη απο-
λαυση των λεξεων:η γυναικα.σε ποιον,πραγματικα,ανηκει ο κοσμος;μια μεταφυσικη
θεωρια:ο αντρας.το ποδι της τον αγγιξε στο στηθος.αυτο συνεχιζετε.τα χειλη.'εσυ
εισαι;'ανοιξη.η' καλοκαιρι.Αυγουστος.Δευτερα.μεσα στο σωμα.ενα σωμα.κενο.χωρις
τελος:οι γυναικες.αυτη.εδω.βλεπω.η επιδερμιδα στον  αριστερο ωμο γυαλιζει.'ενα λεπτο
 μετα τι συμβαινει;'. ανασηκωσε το ασπρο σεντονι.εκανε την περιγραφη.αυτο απεχει τοσο
απο αυτο και τοσο απο εκεινο.'αυτο αγγιξε το τωρα'.η αφη.'το βλεμμα η γλωσσα'.η αντι-
δραση.ειμαι.'καποια πραγματα ειναι ετσι'.αυτο που ο αλλος προβαλλει σε σενα.μεσα-
νυχτα.'μην ξυπνας' ψιθυρος στ'αριστερο αυτι.παντου.εγω.'δεν ξερω γιατι επιθυμω αυτο'.
το νερο στο μπανιο.ανοιγει η πορτα.ειναι διαφορετικα.πολλαπλασιασμος των σκηνων.
αλλαγη του νεκορ.κοκκινο.κιτρινο.πορτοκαλι.'στην εκδρομη'ακουσε'τι παραξενο,ειχα
αυτην την ιδεα'.το ποδι σε γωνια.απαλο.κοιταξε.'η απουσια του'.ενιωσε το παθος.το χερι
αγγιζει,'δεν υποκρινομαι'.η εικονα:αυτη κοιμαται.πραγματικοτητα η' ταμπλω-βιβαν.το φως
αργο.'βλεπεις,σε βλεπω'.μπροστα στον καθρεφτη διηγειται μια ιστορια:σ'ενα κοκκινο
δωματιο επαιζε με μια κουκλα,ειδα τον πατερα και τη μητερα της να στεκουν ορθιοι μπρο-
στα της,'μεγαλωσες,τωρα'της φωναζει η μητερα,ο πατερας της αρπαζει τη κουκλα,την πε-
ταει κατω και με τα δυο του ποδια την συντριβει,'σηκω πανω 'ουρλιαζει η μητερα,'και
βγαλε αυτα τα ρουχα που φορας,αυτα τα φορανε οι πορνες'.τελειωσε η ιστορια.ρωτησε
για το τελος της ιστοριας.η ιστορια δεν τελειωσε.αυτη μουρμουρισε:'τη νυχτα κρυωνα'.
το σωμα μου υπολογιζει το σωμα.η εικονα επανερχεται.'αυτο'.'αυτο αγαπω'.αυτο.η απου-
σια του εξαπτει τη φαντασια.χτυπα το τηλεφωνο.
.
.

Δευτέρα, 8 Ιανουαρίου 2018

GREEK POETRY -Οβίδιος Metamorphoses:Μεταμορφωσειςς Amor maledictus, Pyramus und Thisbe Πυραμος και Θισβη (4,55-166) [μεταφραση αποδοση χ.ν.κουβελης c.n.couvelis] POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

.
.
GREEK POETRY
-Οβίδιος Metamorphoses:Μεταμορφωσειςς Amor maledictus, Pyramus und Thisbe
Πυραμος και Θισβη (4,55-166)
[μεταφραση αποδοση χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]
POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης
.
.

Πόπλιος Οβίδιος Νάσων (Publius Ovidius Naso, 20 Μαρτίου 43 π.Χ. - 17μ.Χ)



Lucas van Leyden (1514), Η αυτοκτονία της Θίσβης, Metropolitan Museum of Art, Nέα Υόρκη

Οβίδιος Metamorphoses:Μεταμορφωσειςς Amor maledictus, Pyramus und Thisbe
Πυραμος και Θισβη (4,55-166)
[μεταφραση αποδοση χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]
.
‘Pyramus et Thisbe, iuvenum pulcherrimus alter,55
altera, quas Oriens habuit, praelata puellis,
contiguas tenuere domos, ubi dicitur altam
coctilibus muris cinxisse Semiramis urbem.
notitiam primosque gradus vicinia fecit,
tempore crevit amor; taedae quoque iure coissent, 60
sed vetuere patres: quod non potuere vetare,
ex aequo captis ardebant mentibus ambo.
conscius omnis abest; nutu signisque loquuntur,
quoque magis tegitur, tectus magis aestuat ignis.
fissus erat tenui rima, quam duxerat olim,65
cum fieret, paries domui communis utrique.
id vitium nulli per saecula longa notatum –
quid non sentit amor? – primi vidistis amantes
et vocis fecistis iter, tutaeque per illud
murmure blanditiae minimo transire solebant.70
saepe, ubi constiterant hinc Thisbe, Pyramus illinc,
inque vices fuerat captatus anhelitus oris,
"invide" dicebant "paries, quid amantibus obstas?
quantum erat, ut sineres toto nos corpore iungi
aut, hoc si nimium est, vel ad oscula danda pateres? 75
nec sumus ingrati: tibi nos debere fatemur,
quod datus est verbis ad amicas transitus auris."
talia diversa nequiquam sede locuti
sub noctem dixere "vale" partique dedere
oscula quisque suae non pervenientia contra. 80
postera nocturnos Aurora removerat ignes,
solque pruinosas radiis siccaverat herbas:
ad solitum coiere locum. tum murmure parvo
multa prius questi statuunt, ut nocte silenti
fallere custodes foribusque excedere temptent,85
cumque domo exierint, urbis quoque tecta relinquant,
neve sit errandum lato spatiantibus arvo,
conveniant ad busta Nini lateantque sub umbra
arboris: arbor ibi niveis uberrima pomis,
ardua morus, erat, gelido contermina fonti.90
pacta placent; et lux, tarde discedere visa,
praecipitatur aquis, et aquis nox exit ab isdem.
callida per tenebras versato cardine Thisbe
egreditur fallitque suos adopertaque vultum
pervenit ad tumulum dictaque sub arbore sedit.95
audacem faciebat amor. venit ecce recenti
caede leaena boum spumantis oblita rictus
depositura sitim vicini fontis in unda;
quam procul ad lunae radios Babylonia Thisbe
vidit et obscurum timido pede fugit in antrum,100
dumque fugit, tergo velamina lapsa reliquit.
ut lea saeva sitim multa conpescuit unda,
dum redit in silvas, inventos forte sine ipsa
ore cruentato tenues laniavit amictus.
serius egressus vestigia vidit in alto 105
pulvere certa ferae totoque expalluit ore
Pyramus; ut vero vestem quoque sanguine tinctam
repperit, "una duos" inquit "nox perdet amantes,
e quibus illa fuit longa dignissima vita;
nostra nocens anima est. ego te, requimiseranda, peremi,110
in loca plena metus qui iussi nocte venires
nec prior huc veni. nostrum divellite corpus
et scelerata fero consumite viscera morsu,
o quicumque sub hac habitatis rupe leones!
sed timidi est optare necem." velamina Thisbes 115
tollit et ad pactae secum fert arboris umbram,
utque dedit notae lacrimas, dedit oscula vesti,
"accipe nunc" inquit "nostri quoque sanguinis haustus!"
quoque erat accinctus, demisit in ilia ferrum,
nec mora, ferventi moriens e vulnere traxit. 120
ut iacuit resupinus humo, cruor emicat alte,
non aliter quam cum vitiato fistula plumbo
scinditur et tenui stridente foramine longas
eiaculatur aquas atque ictibus aera rumpit.
arborei fetus adspergine caedis in atram 125
vertuntur faciem, madefactaque sanguine radix
purpureo tinguit pendentia mora colore.
ecce metu nondum posito, ne fallat amantem,
illa redit iuvenemque oculis animoque rit,
quantaque vitarit narrare pericula gestit; 130
utque locum et visa cognoscit in arbore formam,
sic facit incertam pomi color: haeret, an haec sit.
dum dubitat, tremebunda videt pulsare cruentum
membra solum, retroque pedem tulit, oraque buxo
pallidiora gerens exhorruit aequoris instar, 135
quod tremit, exigua cum summum stringitur aura.
sed postquam remorata suos cognovit amores,
percutit indignos claro plangore lacertos
et laniata comas amplexaque corpus amatum
vulnera supplevit lacrimis fletumque cruori 140
miscuit et gelidis in vultibus oscula figens
"Pyrame," clamavit, "quis te mihi casus ademit?
Pyrame, responde! tua te carissima Thisbe
nominat; exaudi vultusque attolle iacentes!"
ad nomen Thisbes oculos a morte gravatos 145
Pyramus erexit visaque recondidit illa.
quae postquam vestemque suam cognovit et ense
vidit ebur vacuum, "tua te manus" inquit "amorque
perdidit, infelix! est et mihi fortis in unum
hoc manus, est et amor: dabit hic in vulnera vires. 150
persequar extinctum letique miserrima dicar
causa comesque tui: quique a me morte revelli
heu sola poteras, poteris nec morte revelli.
hoc tamen amborum verbis estote rogati,
o multum miseri meus illiusque parentes, 155
ut, quos certus amor, quos hora novissima iunxit,
conponi tumulo non invideatis eodem;
at tu quae ramis arbor miserabile corpus
nunc tegis unius, mox es tectura duorum,
signa tene caedis pullosque et luctibus aptos 160
semper habe fetus, gemini monimenta cruoris."
dixit et aptato pectus mucrone sub imum
incubuit ferro, quod adhuc a caede tepebat.
vota tamen tetigere deos, tetigere parentes;
nam color in pomo est, ubi permaturuit, ater, 165
quodque rogis superest, una requiescit in urna.’

[μεταφραση αποδοση χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]

ο Πυραμος κι η Θισβη,απ'τους νεους ο πιο ομορφος αυτος
κι αυτη απ'ολες της Ανατολης κοπελες η πιο διαλεχτη
σε σπιτια ζουσαν κολλητα  οπου ,λενε,με ψηλα
πληνθινα τειχη η Σεμιραμις περικλεισε τη πολη
εκει ανταμωσαν στα πρωτα βηματα τους
κι οσο περνα ο καιρος αυξαν'η αγαπη και θα σμιγαν
με γαμο,αν εναντιοι δεν ηταν οι γονεις,ομως να σβησουν
τη φλογα τ'ερωτα στις καρδιες αυτο δεν το μπορουσαν,
κι αυτο κανενας δεν καταλαβε,με  νοηματα κρυφα μιλουσαν
κι οσ'εκρυβαν τη φλογα τους τοσο πολυ τους εκαιγε
στο τοιχο αναμεσα στα σπιτια μια λεπτη σχισματια ηταν
απ'οταν χτιστηκε και το λαθος τοσα χρονια κανενας δεν ειδε
ομως τι ο ερωτας δεν βλεπει;εσεις πρωτοι τον ειδατε εραστες
και για τις φωνες κανατε περασμα,για να περνατε ανηκουστα
με σιγανους ψιθυρισμους τα γλυκοκουβεντιασματα σας ,
η Θισβη απ'το'να μερος στεκονταν ,ο Πυραμος απ'τ'αλλο
κι ενιωθαν ο ενας τ'αλλουνου το κοντανασαιμα
'Φθονερε'λεγανε 'τοιχε,γιατι τους ερωτευμενους εμποδας;
και τα κορμια μας δεν αφηνεις να ενωσουμε κι αν αυτο
τοσο πολυ'ναι γιατι δεν μας αφηνεις ν'αλλαξουμε φιλια ,
αχαριστοι δεν ειμαστε,πρεπει να'μολογησουμε,σε σενα
το χρωσταμε π'αφηνεις να διαβουν σ'αγαπημενα αυτια τα λογια'
τετοια απ'τη δικια του τη μερια καθενας μεσ'τη νυχτα ελεγαν
υστερα 'γεια' κι αποχωριζονταν δινοντας  ο ενας απο δω φιλια
κι ο αλλος απο κει που δεν τους εφταναν στα διψασμενα χειλη,
την αλλη μερα ειχ'η αυγη τα νυχτερινα σκορπισει αστρα
κι ο ηλιος την παχνισμενη ειχε στεγνωσει με τις ακτινες χλοη
αυτοι στο ιδιο βρεθηκαν το μερος,κι αφου με ψιθυρους σιγανους
πολυ παραπονεθηκαν τ'αποφασισαν,στη σιωπηλη νυχτα
να ξεγλυστρισουν απ'τους φρουρους κι εξω να βγουν απ'τις  πυλες
αφηνοντας τα σπιτια τους κι απ'την πολιτεια ν'απομακρυνουν
και για να μην τριγυρνουν τυφλα στον απεραντο καμπο
ειπαν να βρεθουν στο μνημειο του Νινου  και να κρυφτουν στη σκια
δεντρου,γιατ'εκει δεντρο ηταν γιοματο λευκους καρπους
μια ψηλη,ηταν,μουρια σε πηγη κοντα με κρυα νερα
τη συμφωνια χαρηκαν και το φως,π'αργα φανηκε να φευγει,
βουταει στα νερα,απ'οπου η νυχτα βγαινει,
τολμα και μεσα στα σκοταδια γυρνα το μανταλο η Θισβη
κι εξω βγαινει και τους δικους ξεγελωντας το προσωπο σκεπαζοντας
στο μνημα φτανει και κατω απ'το δεντρο που'παν καθεται
τολμηρη την εκανε ο ερωτας και να ξαφνου φανηκε μια λεαινα ,
που ριχτηκε και σκοτωσε γελαδι,μ'αφρισμενο απ'το αιμα στομα
τη διψα της να σβησει στο νερο της κοντινης πηγης
οταν απο μακρια στις ακτινες του φεγγαριου η βαβυλωνια Θισβη
τη βλεπει στα σκοταδια με ποδια που τρεμουν σε σπηλαιο φευγει
καθως ομως ξεφευγει απ'τη πλατη γλυστρα το σαλι παρατωντας το
κι αφου η αγρια λεαινα χορτασε τη πολυ διψα με νερο
γυριζοντας στο δασος ειδε  χωρις αυτη το λεπτουφαντο σαλι
και με το βαμενο ολ'αιματα στομα το ξεσκισε
κι οταν κεινος εφτασ'αργα και τα ιχνη ειδε στο παχυ χωμα
του θεριου καθαρα τοτ'ολη χλωμιασ'η οψη του
Πυραμου,και σαν το ρουχο βρηκε βαμενο στα αιματα
'δυο' ειπε'μια νυχτα θ'αφανισει ερωτευμενους
κι απ'τους δυο μια μακρια αξιζε ζωη εκεινη να ζησει
εμενα η ψυχη'ναι ενοχη,εγω σενα,δυστυχη,αφανισα
σ'αυτο το φοβερο μερος νυχτα να σε φερω
και μπροστα απο σενα δεν ηρθα,το κορμι μου καταξεσχιστε
και καταβροχθιστε μου τα σωθικα μ'αγρια δαγμωματα
ω! οσα πολλα  ζητε κατω απ'αυτο το βραχο λιονταρια!
αλλ'ειναι δειλος οποιος παρακαλα να πεθανει'και της Θισβης
σηκωνει το σαλι και στη σκια του δεντρου που ειπαν το παει
και καθως χυνει δακρυα και φιλα το ρουχο π'αναγνωρισε
'δεξου τωρα' λεει 'το δικο μου αιμα να πιεις'
κι οπως ειχε ξιφος στη ζωνη  το βυθιζει στα σπλαχνα
και ξεψυχωντας απ'τη ζεστη το τραβα πληγη
κι ανασκελα πεφτει στο χωμα,το αιμα ψηλα  πανω πηδα
οπως απο μολυβδινο σκουριασμενο σωληνα
που σπαζει κι απο μικρη τρυπα το νερο πιεσμενο
πετιεται περα μακρυα  ραπιζοντας τον αερα
κι απ'το αιμα του φονου οι καρποι του δεντρου στην οψη
σκουραινουν κι η ριζα ποτιζεται μ'αιμα πολυ
που πορφυρους τους κρεμασμενους χρωματιζει καρπους
και να εκεινη,φοβισμενη τον αγαπημενο μην προδωσει ,
επιστρεφει και με τα ματια τον ψαχνει και τη ψυχη της
και θελει ποσους ξεφυγε κινδυνους να του διηγηθει
βλεπει γυρω τον τοπο  κι απ'τη μορφη το δεντρο γνωριζει
να δισταζει το χρωμα των καρπων την κανει,αν ειν'αυτο ,
κι ενω αμβιβαλλει,σπαραζωντας βλεπει στη ματωμενη να χτυπα
γη το σωμα,πισωπατα και μ'οψη απο πυξο χλωμοτερη
ανατριχιασε οπως πελαγου η επιφανεια κανει
οταν τρεμει στ'απαλοτατο της αυρας αγγιγμα
ομως ειν'αργα τωρα πια που'δε τον αγαπημενο της
και χτυπα δυνατα τ'αναξια μπρατσα της θρηνωντας
τα μαλλια της τραβα κι αγκαλιαζοντας τ'αγαπημενο σωμα
τη πληγη με δακρυα πλημμυριζει αναμειγνυοντας το αιμα
με κλαμα και το παγωμενο χλωρο προσωπο φιλωντας
'Πυραμε'ουρλιαζει'ποια απο μενα μοιρα σε πηρε κακη;
Πυραμε,απαντησε,σε σενα η πολυαγαπημενη σου Θισβη
φωναζει,ακουσε με και το γερμενο σηκωσε προσωπο σου'
στ'ονομα της Θισβης τα ματια απ'το θανατο βαρια
ο Πυραμος ανοιγωντας την ειδε κι υστερα τα'κλεισε παλι
κι εκεινη αφου το ρουχο της γνωρισε  και του ξιφους
ειδε αδεια την ελεφαντινη θηκη ,'το χερι σου'ειπε'κι ο ερωτας σου
σ'αφανισαν,δυστυχε!κι εγω'χω δυναμη στο χερι κι ερωτα
μαζι,για να μπορεσω θανασιμα να πληγωθω στο στηθος ,
θα σε συνοδεψω στο χαμο σου,εγω του θανατου σου,θα πουν,
η πιο δυστυχισμενη ενοχος και συντροφος,αν ηταν με το θανατο
μονο να μπορεσεις απο'με να χωρισεις,ουτε με τον θανατο τωρα
δεν θα μπορεσεις να χωρισεις,αλλα κι οι δυο ακουστε
τις παρακλησεις ω! δυστυχοι δικοι μου γονεις και δικοι του
αυτους π'ο πιστος ερωτας κι η τελευταια ωρα εσμιξε
μαζι τους δυο στον ιδιο ταφο να μην εναντιωθητε να βαλτε
και συ δεντρο που με τα κλαδια σου το δυστυχο σωμα
τωρα του ενος σκεπαζεις,σε λιγο και των δυο θα σκεπαζεις
σημαδια φυλα της σφαγης μαυρους και στο πενθος κρατα
παντα να'χεις τους καρπους,το διδυμο να θυμιζουν αιμα'
 αυτα'πε κι ακουμπωντας πανω στο στηθος του ξιφους την αιχμη
πεφτει στο σιδερο,π'ακομα απ'τη σφαγη  εβραζε,
η φωνη,τελικα,εφτασε στους θεους,και στους γονεις εφτασε,
και το χρωμα στα φρουτα ειναι ,σαν ωριμαζουν,μαυρο
κι οτι απ'τη φωτια απομεινε,σε μια αναπαυεται τεφροδοχο
.
.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -ΤΟ ΠΑΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ- ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-ΤΟ ΠΑΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ-
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}
.
.

Interior -c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

ΤΟ ΠΑΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

'το θεατρο,το παν ειναι το θεατρο'αναφωνησε με παθος'αυτο ειναι η Θεμελιωδης Αρχη',
και συνεχισε 'η σκηνοθεσια,η οργανωση των ρολων,ενας τελειος μηχανισμος αναπαρα-
στασης,και πραξης,φυσικα η Ηδονη η κινητηρια Δυναμη,απ'αυτη συνεπαγονται τα παντα',
οι δυο νεαρες κοπελλες ενιωσαν φοβο,'φοβασαι,αρα υπαρχεις'ειπε θριαμβευτικα,'να το
εχετε υπ'οψιν,τα υπερτερα συναισθηματα δημιουργουνται απο την διεγερση του φοβου,
και τωρα ας μοιρασουμε τους ρολους,εσυ εισαι η Juliette,και συ η Justine',της εδωσε
ενα βιβλιο,'ο ρολος σου ειναι να διαβαζεις αυτο το βιβλιο,εσυ'ειπε στην Juliette 'θα ακους,
και θα αντιδρας σωματικα,ας αρχισουμε την αναγνωση απο αυτο το σημειο,παραλειπον-
τας τον φιλοσοφικο προλογο,εμπρος',
η Justine διαβασε:
Mme la comtesse de Lorsange était une de ces prêtresses de Vénus dont la fortune
est l'ouvrage d'une jolie figure et de beaucoup d'inconduite, et dont les titres, quelque
pompeux qu'ils soient, ne se trouvent que dans les archives de Cythère,forgés par
l'impertinence qui les prend, et soutenus par la sotte crédulité qui les donne : brune,
une belle taille, des yeux d'une singulière expression ; ,1
της εδειξε τις καρφιτσες,'σ'αυτο το σημειο,ελα,χαλαρωσε',η Juliette πηγε να φωναξει,την
κοιταξε αυστηρα,συγκρατηθηκε,εβαλε τη δευτερη'πως αισθανεσαι; δεν ειναι υπεροχο;',
τα ματια του διαπεραστικα,η κοπελλα ηταν ετοιμη να λιποθυμησει,'για να απολαυσουμε
πολυ πρεπει να υποφερουμε πολυ,και το αντιστροφο',τα χερια του την πονουσαν,'η ζωη
μας,η προσωπικη,η ατομικη,ειναι μια ασημαντοτητα,μια ηλιθια ανθρωπινη ματαιοδοξια',
si ce n'est par l'abandon de tout ce qu'on exige de son corps ?– Oh ! monsieur, répondis-
je le cœur gros de soupirs, il n'y a donc plus ni honnêteté ni bienfaisance chez les hommes?,2
της διηγηθηκε μια ιστορια,'προσεξε,η ιστορια ειναι πραγματικη,ημουνα παρων,το δωματιο
ηταν θεοσκοτεινο,ακουγα τις κραυγες της,εκλαιγε,παρακαλουσε,ο αλλος η' οι αλλοι δεν
εδειχναν ελεος,μεσα στο απολυτο σκοταδι δεν μπορουσα να διακρινω τιποτα,ανοιξαν το
φως και την ειδα,ειδα κι αυτους'
'κοιταξε 'μου ειπαν 'ποσο απεραντα,απεριγραπτα ,ευτυχισμενη ειναι,τωρα οτι της κανεις
το θελει παρα πολυ,παθιασμενα το ζηταει,χωρις αναβολη'
Puis il m'ordonne de me relever, de reprendre mes vêtements et de quitter au plus tôt cet
endroit.,3
'σταματα'φωναξε στην Justine,'πραξη,δραση',
'ας σκηνοθετησουμε τις επιθυμιες μας',εδειξε στην Justine τι να κανει,η Juliette αντεδρασε,
'επαναλαβε το' ειπε,η Justine το επαναλαβε,η Juliette συνεργαστηκε,τραβουσε φωτογρα-
φιες,''η φωτογραφια εξαπτει τη φαντασια',εδωσε τις καρφιτσες στην Juliette,'θελω εδω'της
ειπε δειχνοντας στο σωμα της Justine,'κι εδω,α,δεν ειναι,αγγελε μου,αριστουργημα;',
'σταματηστε,εσυ Justine διαβασε,οση ωρα εμεις ειμαστε απασχολημενοι σ'αυτο το κατα-
πληκτικο εργο,
La quatrième avait vingt-six ans ; elle était faite comme Vénus ; des formes cependant un
peu trop prononcées ; une blancheur éblouissante ; la physionomie douce, ouverte et
riante,de beaux yeux, la bouche un peu grande, mais admirablement meublée, et de
superbes cheveux blonds,4
ποσο υπεροχη εισαι,τι απολαυστικη,ειμαστε ακομα στην αρχη,δεν εχουμε εξαντλησει
ολους τους συνδιασμους,ο χρονος ειναι συμμαχος μας,η ελευθερια μας ειναι απειρη,
νομος,υπερτατος,η φυση,μιμουμαστε τη φυση,αρα υπαρχουμε'
.
.
[1,2,3,4 αποσπασματα απο την Justine ou Les Malheurs de la vertu του Marquis de Sade]
.
.

Τετάρτη, 3 Ιανουαρίου 2018

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -SHORT 21th Century STORY-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης and H.G.Wells's 11 Logoi-μεταφραση translation c.n.couvelis χ.ν.κουβελης- ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-SHORT 21th Century STORY-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης
and
H.G.Wells's 11 Logoi-μεταφραση translation c.n.couvelis χ.ν.κουβελης-
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}
.
.

H.G.Wells -c.n.couvelis χ.ν.κουβελης


jewelry store Fred Leighton ,773 Madison Ave New York City Manhattan Cabochon sapphire and diamond ring by Paul Flato.

SHORT 21th Century STORY-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης
and
H.G.Wells's 11 Logoi-μεταφραση translation c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

SHORT 21th Century STORY-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

Manhattan,New York C ity,Wednesday 3 January 2018,at 16:40 pm,απο τον 117ο οροφο
του διαμερισματος του εβλεπε The Empire State Building χρυσο στη δυση του ηλιου,
σε λιγο μαζευτηκαν απο τα ανατολικα συννεφα  και σκεπασαν τον ουρανο,σκοτεινιασε,
τεραστιες εκτυφλωτικες αστραπες εσχιζαν την ατμοσφαιρα,ο θορυβος των βροντων που
επακολουθουσε ηταν τρομαχτικος,αρχισε να βρεχει καταρρακτωδως,η συντελεια του
κοσμου,φαντασθηκε,ηταν βεβαιος γι'αυτο,να πλημμυριζουν οι υπογειοι σταθμοι και οι
σηραγγες του Subway Metro, η Times Square ,η Fifth Avenue‎,η 23rd Street,Broadway ,
Park Avenue‎ ,Madison Avenue‎,Wall Street‎,το Central Park,Midtown, the Upper East
Side,Harlem....,γενικο black Out,οι ανθρωποι τρομαγμενοι,εκλαιγαν,ουρλιαζαν,αλλοι
βλαστημαγαν,αλλοι προσευχονταν,φωναζαν 'the End of World','Dies Irae' ,πολλοι φωναζαν
πως ακουσαν την Last Judgment trumpet,ειναι αμαρτωλοι,να μετανοησουν,ηρθε η
τιμωρια,αλλοι τρελλαθηκαν κι αλλοι πολλοι μην αντεχοντας αυτοκτονησαν,οι πλουσιοι
ορμησαν στα ιδιωτικα τους αεροπλανα να ξεφυγουν,αλλα η τρομακτικα ηλεκτρισμενη
ατμοσφαιρα τα χτυπουσε με κεραυνους και τα γκρεμιζε,η σταθμη του νερου ανεβαινε
συνεχως,ενας ασυγκρατητος χειμμαρος νερων παρεσυρνε τα παντα,τεραστιες μαζες νερου
στροβιλιζονταν στις λεωφορους κι σπαζοντας τα παραθυρα και τους τοιχους εισχωρουσαν
στα κτιρια,που κατερρεαν,μεσα σ'αυτο το φριχτο κατακλυσμιαιο ενυδρειο πνιγμενοι
ανθρωποι,αυτοκινητα,κτιρια,επιπλα,...,βυθισμενα  στα νερα κινουνταν ερμαια μεσα σ'αυτη
την χορογραφια της ανωσης των νερων,της κολασης,ενος  αδυσωπητου τελους,κι ειδε,στην
λαμψη μιας αστραπης,τα νερα να κατακλυζουν το Empire State Building και σε λιγο ακουσε
εναν τρομερο θορυβο,ολοκληρο το κτιριο που εμενε τρανταχτηκε απο την τεραστια πιεση
του τσουναμι των νερων κι επειτα ειδε,το περιμενε,τα νερα να εισβαλλουν ορμητικα  στο
διαμερισμα του,τοτε ειπε:
World Kataklysm 101232101 Off
τον κωδικο της Virtual Reality,της Εικονικης Πραγματικοτητας World Kataclysm,που ειχε
δημιουργησει,
η συνειθισμενη πραγματικοτητα επανηλθε,το Empire State Building απεναντι φωτισμενο,
στον ουρανο ενα τεραστιο φωτεινο φεγγαρι,
κοιταξε το ρολοι,16:41pm,χτυπησε το κινητο του,η Ellen,το ανοιξe,εμφανισθηκε στην οθο-
νη,'εισαι πολυ ομορφη αποψε' της ειπε,εκεινη χαμογελασε,εδωσαν ραντεβου να συναντη-
θουν στην Times Square στις 20:00,θα δειπνουσαν στο 21th  Century  Restaurant,
ετοιμασθηκε και κατεβηκε,ειχε χρονο,περιπλανηθηκε χαζευοντας στις streets,
at 19:10 pm μπηκε στο jewelry store Fred Leighton ,773 Madison Avenue,κι αγορασε ενα
Cabochon sapphire and diamond ring by Paul Flato.δωρο για την Ellen
.
.
H.G.Wells's 11 Logoi-μεταφραση translation c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

If we don't end war, war will end us.
αν δεν τελειωσουμε τον πολεμο,ο πολεμος θα μας τελειωσει
Advertising is legalized lying.
η διαφημιση ειναι νομοποιημενο ψεμα
The crisis of today is the joke of tomorrow.
η κρισις του σημερα ειναι το αστειο του αυριο
History is a race between education and catastrophe.
η Ιστορια ειναι ενας αγωνας δρομου μεταξυ εκπαιδευσης και καταστροφης
Crime and bad lives are the measure of a State's failure
το εγκλημα κι οι κακες ζωες ειναι το μετρο της αποτυχιας ενος Κρατους
Some people bear three kinds of trouble - the ones they've had, the ones they have,
and the ones they expect to have.
καποιοι ανθρωποι κουβαλανε τριων ειδων προβληματα-αυτα που ειχαν,αυτα που εχουν,
κι αυτα που περιμενουν να εχουν
Our true nationality is mankind.
η αληθινη μας εθνικοτητα ειναι η ανθρωποτητα
Beauty is in the heart of the beholder.
η ομορφια ειναι στην καρδια του παρατηρητη
Every time I see an adult on a bicycle, I no longer despair for the future of the human
race.
καθε φορα που βλεπω εναν ενηλικα σε ποδηλατο,δεν απογοητευομαι πια για το μελλον
της ανθρωπινης φυλης
The past is the beginning of the beginning and all that is and has been is but the twilight
of the dawn
το παρελθον ειναι η αρχη της αρχης κι ολο αυτο που ειναι κι εχει υπαρξει ειναι απλα
το λυκοφως του ξημερωματος
If you fell down yesterday, stand up today.
αν επεσες κατω χθες,σηκω πανω σημερα
.
.

Τρίτη, 2 Ιανουαρίου 2018

PAINTING -GREEK -Ημερολογιο Calendar 2018-in reflections - Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis]

.
.
PAINTING -GREEK
-Ημερολογιο Calendar 2018-in reflections -
Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis]
.
.
Ημερολογιο Calendar 2018-in reflections -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis












.
.

PAINTING -GREEK -in reflections - Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis]

.
.
PAINTING -GREEK
-in reflections -
Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis]
.
.
in reflections -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis















.
.

Κυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2017

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Η Εμφάνιση- ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-Η Εμφάνιση-
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}
.
.

Woman's Interior-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Η Εμφάνιση-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Ρενάτα Τεμπαλντι, Δεισδαιμονα, Οθελλος οπερα του Βέρντι,Μετροπόλιταν Οπερα της
Νέας Υόρκης, 1955,Πράξη Δ΄ Canzone del salice (Piangea cantando) 'φωνη αγγελου', την
άκουσε, 'συμφωνω', τον ακουσε, βγήκε, θα αργούσε, είπε, πήρε τηλέφωνο, 'εφυγε',
'ερχομαι', 'μην έρθεις αποψε', 'γιατί;', 'δεν ξερω', ο άλλος επεμενε, 'δεν θελω' του ειπε κι
έκλεισε το τηλέφωνο, ξανακουσε την Ρενάτα Τεμπαλντι, έκλεισε τα μάτια, ένα χέρι την
αγγιξε,' μη, τι κάνεις;', ο άντρας γέλασε, 'τα μαλλιά σου είναι απαλα',άνοιξε τα μάτια, τέλος
της μουσικής, σηκώθηκε, πήγε στη κρεβατοκαμαρα, κοιμονταν, σκέφτηκε να τον ξυπνήσει,
'κοιμάσαι;', ξύπνησε, 'τι ώρα είναι;','σχεδον μεσημερι','ειδα ενα ονειρο',καθησε στον
καθρεφτη,ανοιξε η πορτα,'ποιος ειναι;',δεν πηρε απαντηση,ξαναρωτησε 'ποιος ειναι;',
'εγω','εσυ;','ναι',γυρισε και τον κοιταξε 'τι θελεις;',ο αντρας σηκωθηκε απο το κρεβατι,
'τι απαντησες;'ρωτησε,'δεν θυμαμαι','δεν σε πιστευω',ακουσε τη πορτα του μπανιου
να ανοιγει και να κλεινει,χτυπησε το τηλεφωνο,'ειναι εκει;',δεν μιλησε το εκλεισε,το
τηλεφωνο δεν ξαναχτυπησε,ανοιξε η πορτα του μπανιου,'ποιος σε πηρε;' ακουσε,
'κανενας' απαντησε,εκλεισε η πορτα του μπανιου,σηκωθηκε απο τον καθρεφτη
και ξαπλωσε στο κρεβατι,την ξυπνησε,'θυμηθηκα',το προσωπο του αγνωστο,'ποιος
εισαι;','αυτο' απαντησε,σηκωθηκε,'σ'αρεσει η φωνη της Ρενατα Τεμπαλντι;',
'εχεις ωραια μαλλια' της ειπε,γελασε,'εχεις ωραια χειλη','ονειρευτητα εναν αντρα'
τον κοιταξε,'εχεις ωραια ματια','κι αυτος ο αντρας δεν ησουν εσυ',ο αντρας γελασε,
'θα βγεις αποψε;','ναι,με περιμενουν','τι ωρα;','εχω ηδη αργησει',απομακρυνεται,
εχει βγει,
.
.
Renata Tebaldi - 'Piangea cantando ' La canzone del salice (Verdi Otello]
https://youtu.be/Z5UBUHTvvcY


.
.

Σάββατο, 30 Δεκεμβρίου 2017

GREEK POETRY -ΗΡΩΝΔΑ ΜΙΜΙΑΜΒΟΙ-Μιμιαμβος VI-Φιλιάζουσαι ἢ Ἰδιάζουσαι-Ξεμοναχιασμενες Φιλεναδες- [μεταφραση translation σχολια-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis] POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

.
.
GREEK POETRY
-ΗΡΩΝΔΑ ΜΙΜΙΑΜΒΟΙ-Μιμιαμβος VI-Φιλιάζουσαι ἢ Ἰδιάζουσαι-Ξεμοναχιασμενες Φιλεναδες-
[μεταφραση translation σχολια-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]
POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης
.
.


Κοριττω και Μητρω,Ηρωνδα-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

ΗΡΩΝΔΑ ΜΙΜΙΑΜΒΟΙ-Μιμιαμβος VI-Φιλιάζουσαι ἢ Ἰδιάζουσαι-Ξεμοναχιασμενες Φιλεναδες-
[μεταφραση translation σχολια-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΜΙΜΙΑΜΒΟΓΡΑΦΟΥ ΗΡΩΝΔΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΚΑΙ ΜΙΜΙΑΜΒΙΚΑ-
χ.ν.κουβελης

ο Ηρώνδας[η' Ηρωΐδας][<Ηρα η' Ηρως+πατρονυμικο ωνδας][300-250 π.Χ περιπου]
ηταν μιμιαμβογραφος απο την Κω  και ακμασε το πρωτο μισο του 3ου αιωνα π.Χ
στην Αλεξανδρεια της Αιγυπτου επι Πτολεμαιου του Φιλαδελφου,μια γενια νεωτερος,
του Θεοκριτου.
Ο μιμιαμβος ηταν μιξη δυο ειδων:το ενα ειδος ο μιμος ,με κυριο εκπροσωπο τον
Συρακουσιο Σωφρονιο,5ος αι. π.Χ ,απο τον οποιον εφερε τον μιμο ο Πλατων στην
Αθηνα,και το δευτερο ειδος ο ιαμβος,με εκπροσωπους τον Αρχιλοχο και τον Ιππωναξ.
Ο Ηρωνδας εγραψε τους μιμιαμβους του σε διαλογικη μορφη,σε νοθη ιωνικη διαλε-
κτο και με μετρο τον χωλιαμβο του Ιππωναξ[κουτσο μετρο,η προτελευταια συλλαβη
μακρα αντι βραχεια].
 Τα θεματα των μιμιαμβων του ηταν τα 'κακοφημα' της πολης:
περι μαστρωπων,κυριων σ'ερωτικες σχεσεις με  δουλους,πορνεια,
δικαστηρια,δασκαλοι,sex shops and sex and city...
Το 1891 βρεθηκε παπυρος σε ταφο με μουμια στην Αιγυπτο στη πολη Μαιγίρ,αρχαια
Μοῖραι, με 8 ολοκληρους μιμιαμβους του Ηρωνδα.
Αυτοι ειναι:

Ι. Προκυκλίς ή μαστροπός-(270-247 π.Χ.)
90 στιχοι-η γρια Γυλλις επισκεπτεται τη νεαρη Μητριχη που ο αντρας της Μανδρης
λειπει δεκα μηνες σε ταξιδι στην Αιγυπτο και προσπαθει να την πεισει για να την ρι-
ξει στην αγκαλια του αθλητη και πλουσιου Γρυλλου,αλλ' αυτη αρνηται ν'απατησει
τον αντρα της

ΙΙ. Ο πορνοβοσκός -[;]
102 στιχοι-ο πορνοβοσκος Βατταρος τραβαει σε δικαστηριο της Κω τον Θαλη γιατι
του εκλεψε απο το πορνειο του μια απ'τις κοπελες και ζημιωνεται ενω αυτος πληρω-
νει τον πορνικο φορο του,στο δικαστηριο παρουσιαζεται και η κοπελα κι οι δικαστες
χανουν τα μυαλα τους.

-ΙΙΙ. Ο διδάσκαλος-[;]
97 στιχοι-η Μητροτιμη φερνει στον δασκαλο Λαμπρισκο τον ασωτο γιο της Κοτταλο
που ξημεροβραδιαζεται στις λεσχες παιζοντας αστραγαλους για να τον συνετισει
δερνοντας τον αλυπητα

IV. Ασκληπιώ ανατεθείσαι και θυσιάζουσαι-(270 π.Χ ;)
95 στιχοι-η Κυννω και η Κοκκαλη επισκεπτονται το ιερο του Ασκληπιου στη Κω με τις
δουλες τους κρατωντας ενα κοκορα για να προσφερουν θυσια γιατι εγειαναν απο
καποια αρρωστια,κι εκει κοιταζουν αφιερωματα αλλων προσκυνητων ,εργα των γιων
του Πραξιτελη και του Απελλη,οπως 'η Αναδυομενη Αφροδιτη' του

V. Η Ζηλότυπος-[;]
85 στιχοι-η ελευθερη κυρια Βιτιννα εχει συναψει ερωτικη σχεση με τον δουλο της
Γαστρωνα που εχει συναψει ερωτικη σχεση και με την Αμφυταια,και του κανει φο-
βερη σκηνη ζηλοτυπιας και διαταζει εναν δουλο της να τον συρει στον Ερμωνα να
τον μαστιγωσει γυμνο και δεμενο,κι ακουωντας τα θερμα παρακαλια της δουλης της
Κυδιλης  για την οποια τρεφει μητρικα αισθηματα τελικα αποσυρει την τιμωρια.                                   
VI. Φιλιαζουσαι η' Ιδιαζουσαι-[;]
94 στιχοι-η Μητρω επισκεπτεται την φιλη της Κοριττω και συζητουν διαφορα:
πρωτον την κακη συμπεριφορα των δουλων,μετα η Μητρω ανοιγει το θεμα:ποιος
κατασκευασε το ομοιωμα του αντρικου οργανου,το ειδε στα χερια της Νοσσης που
της το'δωσε η Ευβουλη που της το'δωσε η Κοριττω,αυτο την κανει εξω φρενων,
τελικα κατασκευαστης του ομοιωματος ηταν ο Κερδωνας,ενας πανασχημος .

VII. Σκυτευς-[;]
192 στιχοι[με κενα]-η Μητρω με  φιλες της πηγαινει στον υποδηματοποιο Κερδωνα
για ν'αγορασουν παπουτσια,εκεινος παινευει τη δουλεια του,δεν τα βρισκουν στην
τιμη,παζαρευουν,τελικα φευγουν χωρις να ψωνισουν,του λενε πως θα περασουν μια
αλλη φορα
...συνεχεια του προηγουμενου μιμιαμβου,οι γυναικες πηγαν στον σκυτεα για να
εφοδιαστουν μ'ομοιωματα μαλλον παρα με παπουτσια

VIII.Ενύπνιον-[;]
79 στιχοι[με κενα]-μαλλον ο ιδιος ο ποιητης  διηγηται το ονειρο που ειδε,σ'ενα
χειμωνιατικο περιβαλλον απο βοσκους,στη γιορτη του Διονυσου σ'εναν ασκωλια-
σμο,μουσικοχορευτικο διαγωνισμο,στη γιορτη του Διονυσου,το πρωτο βραβειο θα
το παρει ο Ηρωνδας για να σκασουν οι επικριτες του.

-Απο τον μιμιαμβο 'Απονηστιζόμεναι' εχουν διασωθει μονο 13 στιχοι.

ΗΡΩΝΔΑ ΜΙΜΙΑΜΒΟΙ
Φιλιάζουσαι ἢ Ἰδιάζουσαι

ΚΟΡΙΤΤΩ
Κάθησο Μητροῖ· τῇ γυναικὶ θὲς δίφρον
ἀνασταθεῖσα· πάντα δεῖ με προστάττειν
αὐτήν, σὺ δ’ οὐδὲν ἄν, τάλαινα, ποιήσαις
αὐτὴ ἀπὸ σαυτῆς· μᾶ, λίθος τις, οὐ δούλη,
ἐν τῇ οἰκίῃ εἶς· ἀλλὰ τἄλφιτ’ ἂν μετρέω, 5
τὰ κρίμν’ ἀμιθρεῖς· κἠ τοσοῦτ’ ἀποστάξει,
τὴν ἡμέρην ὅλην σε τονθορύζουσαν
καὶ πρημονῶσαν οὐ φέρουσιν οἱ τοῖχοι.
νῦν αὐτὸν ἐκμάσσεις τε καὶ ποιεῖς λαμπρόν,
ὅτ’ ἐστὶ χρείη, λῃστρί·; θῦέ μοι ταύτῃ, 10
ἐπεί σ’ ἔγευσ’ ἂν τῶν ἐμῶν ἐγὼ χειρέων.

ΜΗΤΡΩ
φίλη Κοριττοῖ, ταὔτ’ ἐμοὶ ζυγὸν τρίβεις.
κἠγὼ ἐπιβρύχουσα ἡμέρην τε καὶ νύκτα
κύων ὑλακτέω ταῖς ἀνωνύμοις ταύταις.
ἀλλ’ οὕνεκεν προς σ’ ἦλθον –
Κο.                                                        ἐκποδὼν ἡμῖν 15
φθείρεσθε, νώβυστρα, ὦτα μοῦνον καὶ γλάσσαι
τὰ δ’ ἄλλα ἑορτή –
Μη.                                 λίσσομαί σε, μὴ ψεύσῃ,
φίλη Κοριττοῖ, τίς ποτ’ ἦν ὅ σευ ῥάψας
τὸν κόκκινον βαυβῶνα;
Κο.                                             κοῦ δ’ ὁρώρηκας,

Μητροῖ, σὺ κεῖνον;
Μη.                                  Νοσσὶς εἶχεν ἠρίννης 20
τριτημέρῃ νιν· μᾶ, καλόν τι δώρημα.
Κο. Νοσσίς; κόθεν λαβοῦσα;
Μη.                                                διαβαλεῖς, ἤν σοι
εἴπω;
Κο.          μὰ τούτους τοὺς γλυκέας, φίλη Μητροῖ,
ἐκ τοῦ Κοριττοῦς στόματος οὐδεὶς μὴ ἀκούσῃ
ὅσ’ ἂν σὺ λέξῃς.
Μη.                              ἡ Βιτᾶτος Εὐβούλη 25
ἔδωκεν αὐτῇ καὶ εἶπε μηδέν’ αἰσθέσθαι.
Κο. γυναῖκες, αὕτη μ’ ἡ γυνή ποτ’ ἐκτρίψει.
ἐγὼ μὲν αὐτὴν λιπαρεῦσαν ᾐδέσθην
κἤδωκα, Μητροῖ, πρόσθεν ἢ αὐτὴ χρήσασθαι..
ἥδ’ ὥσπερ εὕρημ’ ἁρπάσασα δωρεῖται 30
καὶ ταῖσι μὴ δεῖ· χαιρέτω φίλη πολλὰ
ἐοῦσα τοίη, χἠτέρην τιν’ ἀνθ’ ἡμέων
φίλην ἀθρείτω· τἀμὰ Νοσσίδι χρῆσθαι –
τῇ μή, δοκέω, μέζον μὲν ἢ γυνὴ γρύξω,
λάθοιμι δ’, Ἀδρήστεια – χιλίων εὔντων 35
ἕνα οὐκ ἂν ὅστις σαπρός ἐστι προσδώσω.
Μη. μὴ δή, Κοριττοῖ, τὴν χολὴν ἐπὶ ῥινὸς
ἔχ’ εὐθύς, ἤν τι ῥῆμα μὴ σοφὸν πεύθῃ.
γυναικός ἐστι κρηγύης φέρειν πάντα.
ἐγὼ δὲ τούτων αἰτίη λαλεῦσ’ εἰμί: 40
πόλλ΄, ἀλλὰ την μευ γλάσσαν ἐκτεμεῖν δεῖται.
ἐκεῖνο δ’ οὗ σοι καὶ μάλιστ’ ἐπεμνήσθην,
τίς ἐσθ’ ὁ ῥάψας αὐτόν; εἰ φιλεῖς μ’, εἶπον.
τί μ’ ἐμβλέπεις γελῶσα; νῦν ὁρώρηκας
Μητροῦν τὸ πρῶυον; ἢ τί τἀβρά σοι ταῦτα; 45
ἐνεύχομαι, Κοριττί, μή μ’ ἐπιψεύσῃ,
ἀλλ’ εἰπὲ τὸν ῥάψαντα.
Κο.                                         μᾶ, ἦ μοι ἐνεύχῃ;
Κέρδων ἔρραψε.
Μη.                         κοῖος, εἰπέ μοι, Κέρδων;
δύ’ εἰσὶ γὰρ Κέρδωνες, εἷς μὲν ὁ γλαυκός,
ὁ Μυρταλίνης τῆς Κυλαιθίδος γείτων: 50
ἀλλ’ οὗτος οὐδ’ ἂν πλῆκτρον ἐς λύρην ῥάψαι:
ὁ δ’ ἕτερος ἐγγὺς τῆς συνοικίης οἰκέων
τῆς Ἑρμοδώρου, τὴν πλατεῖαν ἐκβάντι,
ἦν μὲν κοτ’ ἦν τις, ἀλλὰ νῦν γεγήρακε:
τούτῳ Κυλαιθὶς ἡ μακαρῖτις ἐχρῆτο 55
-μνησθεῖεν αὐτῆς οἵτινες προσήκουσι.
Κο. οὐδέτερος αὐτῶν ἐστιν, ὡς λέγεις, Μητροῖ.
ἀλλ’ οὗτος οὐκ οἶδ’ ἢ Χίου τις ἢ ‘ρυθρέων
ἥκει, φαλακρός, μικκός· αὐτὸν ἐρεῖς εἶναι
Πρηξῖνον· οὐδ’ ἂν σῦκον εἰκάσαι σύκῳ 60
ἔχοις ἂν οὕτω· πλὴν ἐπὴν λαλῇ, γνώσῃ
Κέρδων ὁτεύνεκ’ ἐστὶ καὶ οὐχὶ Πρηξῖνος.
κατ’ οἰκίην δ’ ἐργάζετ’ ἐμπολέων λάθρῃ -
τοὺς γὰρ τελώνας πᾶσα νῦν θύρη φρίσσει –
ἀλλ’, ἔργ’, ὁκοῖ’ ἔστ’ ἔργα τῆς Ἀθηναίης· 65
αὐτῆς ὁρῆν τὰς χεῖρας, οὐχὶ Κέρδωνος
δόξεις· ἐγὼ μέν – δύο γὰρ ἦλθ’ ἔχων, Μητροῖ,
ἰδοῦσ’ ἁμίλλῃ τὤμματ’ ἐξεκήμυνα·
τὰ βαλλί’ οὕτως ἄνδρες οὐχὶ ποιεῦσι
-αὐταὶ γάρ ἐσμεν - ὀρθά, κοὐ μόνον τοῦτο, 70
ἀλλ’ ἡ μαλακότης ὕπνος, οἱ δ’ ἱμαντίσκοι
ἔρι’, οὐχ ἱμάντες· εὐνοέστερον σκυτέα
γυναικὶ διφῶσ’ ἄλλον οὐκ ἀνευρήσεις.
Μη. κῶς οὖν ἀφῆκας τὸν ἕτερον;
Κο.                                                         τί δ’ οὐ, Μητροῖ,
ἔπρηξα; κοίην δ’ οὐ προσήγαγον πειθοῦν 75
αὐτῷ; φιλεῦσα, τὸ φαλακρὸν καταψῶσα,
γλυκὺν πιεῖν ἐγχεῦσα, ταταλίζουσα,
τὸ σῶμα μοῦνον οὐχὶ δοῦσα χρήσασθαι.
Μη. ἀλλ’, εἴ σε καὶ τοῦτ’ ἠξίωσ’, ἔδει δοῦναι.
Κο. ἔδει γάρ, ἀλλὰ καιρὸν οὐ πρέποντ’ εἶναι· 80
ἤληθεν ἡ Βιτᾶτος ἐν μέσῳ δούλη·
αὕτη γὰρ ἡμέων ἡμέρην τε καὶ νύκτα
τρίβουσα τὸν ὄνον σκωρίην πεοίηκεν,
ὅκως τὸν ωὑτῆς μὴ τετρωβόλου κόψῃ.
Μη. κῶς δ’ οὗτος εὗρε πρός σε τὴν ὁδὸν ταύτην; 85
φίλη Κοριττοῖ, μηδὲ τοῦτό με ψεύσῃ.
Κο. ἔπεμψεν αὐτὸν Ἀρτεμῖς ἡ Κανδᾶτος
τοῦ βυρσοδέψεω τὴν στέγην σημήνασα.
Μη. αἰεὶ μὲν Ἀρτεμῖς τι καινὸν εὑρίσκει,
πρόσω πιεῦσα τὴν προυκυλίην θάμνην. 90
ἀλλ’ οὖν γ’ ὅτ’ οὐχὶ τοὺς δύ’ εἶχες ἐκλῦσαι,
ἔδει πυθέσθαι τὸν ἕτερον τίς ἡ ἐκδοῦσα.
Κο. ἐλιπάρεον, ὁ δ’ ὤμνυεν οὐκ ἂν εἰπεῖν μοι·
ταύτῃ γὰρ καὶ ἠγάπησεν, Μητροῖ, - x
Μη. λέγεις ὁδόν μοι νῦν πρὸς Ἀρτεμῖν εἶναι, 95
ὅκως ὁ Κέρδων ὅστις ἐστὶν εἰδήσω.
ὑγίαινέ μοι, Κοριττί· λαιμάττει, χὤρη
ἡμῖν ἀφέρπειν ἐστί.
Κο.                                    τὴν θύρην κλεῖσον,
αὕτη σύ, νεοσσοπῶλι, κἀξαμίθρησαι,
αἱ ἀλεκτορίδες εἰσόαι εἰσί, τῶν τε αἰρέων 100
αὐτῇσι ῥῖψον. οὐ γὰρ ἀλλὰ πορθεῦσι
ὠρνιθοκλέπται, κἢν τρέφῃ τις ἐν κόλπῳ.


ΗΡΩΝΔΑ ΜΙΜΙΑΜΒΟΙ-Μιμιαμβος VI-Φιλιάζουσαι ἢ Ἰδιάζουσαι-Ξεμοναχιασμενες Φιλεναδες-
[μεταφραση translation -χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]

ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΗΣ ΜΗΤΡΩΣ

[η Κοριττω και η Μητρω συζητουν για την κακη συμπεριφορα των δουλων]

μετα

Μητρω:σε θερμοπαρακαλω,Κοριττω μου,μη μου κρυψεις,
ποιος σου'ραψε αυτο το κοκκινο πραμα;
Κοριττω:και που το'δες,Μητρουλα,αυτο;
Μητρω:η Νοσσις της Ηριννας το'χε πριν τρεις μερες,
μα,πολυ ωραιο δωρο
Κοριττω:η Νοσσις; κι απ'που το πηρε;
Μητρω:θα με βγαλεις στη φορα,αν σου πω;
Κοριττω:μα τα γλυκα σου ματια,Μητρουλα μου,απ'το στομα της Κοριττως
κανενας δεν θ'ακουσει οσα της πεις
Μητρω:του Βιτατου η γυναικα η Ευβουλη της το'δωκε και της ειπε
κανενας να μην το παρει ματι
Κοριττω:καριολες γυναικες,αυτη η γυναικα καποτε θα με καταστρεψει,
επεμενε κι εγω της το'δωκα να το'φχαριστηθει,Μητρω,προτου η ιδια εγω
του κανω χρηση,κι αυτη αρπαζοντας το το δωριζει σ'οποιες δεν πρεπει,
τετοια φιλεναδα να την χεσω,αλλη απο μενα φιλεναδα να μαζεψει,τα
δικα μου στη Νοσσιδα να δινει,και τι δεν εχω να της συρω,συγχωρα με,
Αδραστεια,και χιλια τετοια να'χω ενα δεν θα της δωκω ακομα και χαλια
να'ναι
Μητρω:μη δεν πρεπει,Κοριττω μου,χολη απ'τη μυτη να ξερασεις,αν
καποια ανοησια ακουστει,η σοβαρη γυναικα πρεπει τα παντα ν'αντεχει,
κι εγω'μαι η αιτια γι'αυτα τοσα πολλα να κελαηδησω,αλλ'επρεπε την
γλωσσα μου να κοψω,μα ας ξαναθυμηθω για κεινο που'ρθα,ποιος
στο'ραψε αυτο,αν μ'αγαπας,πες,τι με κοιτας γελωντας,τι τωρα πρωτη
φορα βλεπεις τη Μητρουλα σου;τι κανεις ετσι;σε παρακαλω,Κοριττω μου,
μη μου κρυβεσαι,πεστον μου
Κοριττω:μα,τι με παρακαλας,ο Κερδων το'ραψε
Μητρω:και ποιος ,πες μου,ειναι ο Κερδων,γιατ'ειναι δυο Κερδωνες,ο ενας
ο γαλανοματης,ο γειτωνας της Μυρταλινης της κορης της Κυλαιθιδας,αλλ'αυτος
δεν μπορει ουτ'ενα πληκτρο στη λυρα να ραψει,ο αλλος κοντα στη πολυκατοικια
του Ερμοδωρου μενει περνωντας την πλατεια,αυτος καποτε ηταν καποιος,
αλλα τωρα γερασε,αυτον η μακαριτισα η Κυλαιθιδα μαδισε,κι ας την μνημονευουν
οσοι'ναι συγγενεις της
Κοριττω:κανενας απ'αυτους που λες,Μητρω,δεν ειναι,αλλ'αυτος,δεν ξερει
καποιος αν η ' απ'τη Χιο η' απ'τις Ερυθρες ηρθε,φαλακρος και κοντος,θα'λεγες
πως ειν'ο Πρηξινος,ουτε συκο δεν μοιαζει τοσο με συκο,εκτος αν μιλαει,
τοτε ξερεις πως ειναι ο Κερδων κι οχι ο Πρηξινος,στο σπιτι εργαζεται και
πουλαει λαθραια γιατι τους φοροεισπραχτορες σημερα κι οι πορτες τρεμουν,
αλλα,τι εργα,νομιζεις πως της Αθηνας ειν'εργα,αυτης βλεπεις τα χερια
κι οχι του Κερδωνα,εγω,επειδη δυο ηρθε κι εφερε,Μητρω μου,βλεπωντας τα
μου βγηκανε εξω τα ματια ,τετοια καυλια οι αντρες δεν κανουν,αυτα ηταν
σηκωτα,κι οχι μον'αυτο,αλλ'ειχαν την απαλοτητα του υπνου,και τα λουρακια
μαλλινα οχι πετσινα,αλλον ευφυεστερον δερματοτεχνιτη για γυναικες οσο και
να ψαξεις δεν θα βρεις
Μητρω:και γιατι δεν πηρες και τ'αλλο;
Κοριττω:και τι,Μητρω μου,δεν εκανα,τι μεσο δεν μεταχειριστηκα να τον
πεισω,τον φιλησα,τη φαλακρα του χαιδεψα,του βαλα κατι γλυκο να πιει,
τον φωναξα 'Κεδρωνακο μου', μονο το κορμι μου δεν του'δωσα να παρει
Μητρω:αλλ',αν στο ζητουσε,επρεπα να το δωσεις
Κοριττω:και βεβαια επρεπε,αλλα δεν ηταν η καταλληλη στιγμη,ηταν μεσα κι
αλεθε η δουλα του Βιτατου,αυτη μερα και νυχτα σε μενα τριβει την πετρα και
σκονι τον εκανε,για να μην δωσει τετραβωλο ο δικος της να κοβει
Μητρω:και πως αυτος βρηκε αυτο δρομο κι ηρθε σε σε;,Κοριττω μου,μη μου
το κρυψεις
Κοριττω:τον εστειλε η Αρτεμις η γυναικα του Κανδατου του βυρσοδεψη,αυτη
του'δειξε το σπιτι
Μητρω:παντα η Αρτεμις καινουργιο μαστορευει,αυτη  ξεπερασε και την μαστρωπο
Θαλεια,αλλ'αφου δεν καταφερες και τα δυο να του παρεις,θα'πρεπε να μαθεις ποια
παραγγειλε τ'αλλο
Κοριττω:τον χιλιοπαρακαλεσα,αλλ'αυτος ορκιζονταν πως δεν μπορειε να
μου την πει,γιατι την γουσταρε,Μητρουλα μου
Μητρω:μου λες πως πρεπει τον δρομο για την Αρτεμη να παρω,και ποιος
ειναι αυτος ο Κερδων να μαθω,γεια σου,Κοριττω μου,κατι πειναει πολυ,
κι ειν'η ωρα στο σπιτι μου να του σβησω τη πεινα

ΕΞΟΔΟΣ ΤΗΣ ΜΗΤΡΩΣ

[η Κοριττω λεει στη δουλα να κλεισει τις κοτες γιατι τριγυρνανε κλεφτοκοταδες]
.
.
Σχολια-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis:
.
βαυβων,απο δερμα σκυλου ομοιωμα αντρικου οργανου πεους,
βαυβω,βαυ,βαυζω,βαυω,βουβαω,αποκοιμωμαι
βαυβω,θηλυκη θεοτητα γονιμοτητας,ανδρικο η' θηλυκο γεννητικο οργανο,αιδοιον
Στον μιμιαμβο 'Φιλιάζουσαι ἢ Ἰδιάζουσαι' ο Ηρωνδας
1/ παρουσιαζει κριτικα την ποιηση του παρομοιαζοντας την με τον βαυβωνα,
το δερματικο ομοιωμα του αρσενικου οργανου,του πεους, που σαν την ποιηση
του ειναι φαινομενικα ασχημο,ομως αν προσεχθει καλλιτερα ειναι αξιοθαυμαστο
εργο ποιησης οπως ο βαυβων  που μαλλον ειναι εργο τεχνης της θεας Αθηνας
και
2/παροδει τα Ελευσινια Μυστηρια:
Μητρω-Δημητρα/Κοριττω-Κορη,Βαυβω,Ευβουλη/Ευβουλος
Συμφωνα με την ορφικη διδασκαλια η θεα Δημητρα εφτασε στην Ελευσινα ψα-
χνωντας την Κορη της Περσεφωνη και καθησε βουβη κι απαρηγορητη σε μια
πετρα,την Αγελαστη Πετρα,εκει την συναντησαν τεσσερες παρθενες ,η Καλλιδικη
η Κλεισιδικη η Δημω και η Καλλιθοη και την πηγαν στον πατερα τους τον βασιλια
της Ελευσινας Κελεο,μητερα τους ηταν η Μετανειρα,και της ζητησαν να γινει
τροφος του μωρου παιδιου Δημοφωντα,επειδη παρεμενε θλιμενη,της εδωσαν τον
κυκεωνα να πιει και να ξεχασει,αλλα δεν δεχτηκε,τοτε η κορη  του Κελεου η χωλη
Ιαμβη προσπαθησε με κωμικους κι ασεμνους στιχους να την διασκεδασει,ομως απετυχε
και επεμβηκε η παραμανα της Βαυβω,κατα μια αλλη εκδοχη η Βαυβω ηταν γυναικα του αδελ-
φου του Κελεου Δυσαυλου και μητερα του Τριπτολεμου του Ευβουλου και της Πρωτονοης,
αυτη καθισε απεναντι απο τη θεα με ανοιχτα ποδια,και κανοντας 'ανασυρμο' των ενδυματων
της[σηκωνοντας τα ρουχα της]με ασεμνες κινησεις της εδειξε το αιδοιο της κι αναστεναζε
σαν να γεννουσε,τοτε απο τον κολπο της φανηκε ο Ιακχος που γελουσε,το θεικο παιδι οδηγος
της πορειας των μυημενων στα  Ελευσινια Μυστηρια
.
Ο Ηρωνδας σκοπιμα χρησιμοποιει τα ονοματα γυναικων Νοσσις και Ηριννα,κανωντας αναφο-
ρα στις συγκαιρινες του ποιητριες:
την Νοσσις [τελος 4ου αιωνα π.Χ-αρχες 3ου αιωνα π.Χ]αρχαια ελληνιδα ποιητρια απο τους
Επιζεφυριους Λοκρους της Κατω Ιταλιας
και την Ηριννα[περιπου 4ος αιωνας π.Χ]αρχαια ελληνιδα λυρικη ποιητρια απο την Τηλο
.
.